مومیایی

جهت دفع نزله و زکام؛ تقویت اعصاب و دماغ؛ ممسک

کپسول مومیایی (نزله)/kapsul-e mumiyayi/

 

شکل دارویی: کپسول

موارد مصرف: جهت دفع نزله و زکام؛ تقویت اعصاب و دماغ؛ ممسک

توضیحات:

براساس کتب طب سنتی، مومیایی: مقوى ارواح و دل و مفرح و محلل مواد بارد و مقوى اعضاى باطني و ظاهرى و مجفف رطوبات است.

مُرّ: جالي و مجفف و قابض بي‌لذع و مفتح و محلل رياح و اورام بارده بلغميه و مانع تعفن اخلاط است‏ و جهت سينه و سرفه مزمن رطوبي و عسر النفس مفید است.

کوکنار: مخدر و رادع و مسدد است.

قرنفل(میخک): دارای قوت ترياقيت و تفريح، مقوى ارواح و اعضاى رئيسه باطني و جهت تقویت دماغ و ذهن و فكر و تفتیح سدد دماغى و امراض بارد رطب سوداوي دماغي و عصباني نافع است.

دارچین: به غايت ملطف و مفتح و مفرح نفس و منضج عفونت اخلاط و محلل رياح و مواد بارد و مجفف رطوبات دماغي و نزلات بارد رطب و امراض بارد دماغي است.

 کبابه: به‌غايت ملطف و مفتح، مقوى معده و احشا و محلل رياح است.

حسن لبه: مقوى دل و آشاميدن آن جهت امراض سينه و سرفه رطوبي است.

صمغ عربی: مغرى و ملين صدر و قابض و مقوى معده و امعا و مانع ريختن مواد به سينه است.

عود هندی: ملطف و مفتح سدد و مفرح و مقوى اعصاب و حواس و قواى دماغي و قلب و پراكنده كننده رياح و محلل آن‌ها و جهت سرفه و ربو و ضيق النفس مفید است.

ریشه شیرین بیان: نرم‌كننده سينه و حلق و مسهل رطوبات و مقوى اعصاب و محلل رياح و جهت ضيق النفس و بیماری‌های ریه و امراض دماغي و عصباني مفید است.

مصطکی: ملطف و محلل و جالي و قابض و مقوى قوى و اعضاى رئيسه آشاميدن آن جهت نزلات بارده‏ مفید است.

خولنجان: مقوى اعضاى باطني و كاسر رياح بوده و جهت تصفيه صوت و سرفه رطوبي مفید است.

بهمن سرخ و سفید: مقوى دل و مفتح و محلل رياح و بلغم غليظ لزج و موافق مبرودين است.

بادام شیرین: مفتح و حافظ جوهر دماغ و ملين حلق و موافق سينه‏ است.

 ابریشم: مفرح و مقوى روح نفساني و حيواني و طبيعي و رافع ضعف ریه است.

میعه سائله: محلل رياح و دارای قوت قبض و تجفيف بوده و جهت سرفه و زكام و درد سينه و ریه مفید است.

پرسیاوشان (بدل میعه سائله): ملطف و مفتح و محلل و مجفف است‏. آشاميدن سفوف خشك آن جهت تنقيه سينه و شش و ربو و ضيق النفس و درد سينه مفید است.

 بنابراین مجموع این دارو می‌تواند باعث تقویت مغز و منع ریزش مواد در رباطات و کل بدن شود و مجفف مواد و رطوبات ریخته شده از سینوس‌ها بوده و در ابتدای سرماخوردگی و آلرژی تنفسی مؤثر است. همچنین در شکستگی‌ها و دردهای عضلانی، مفید است و موجب تسکین مواد در حال ریزش به اعضا می‌باشد.

اجزاء فراورده: مُرّ مکی، میخک، دارچین، کبابه، حسن لبه، صمغ عربی، عود هندی، شیرین بیان، مصطکی، خولنجان، بهمن سرخ، بهمن سفید، ابریشم، مومیایی، پرسیاوش، کوکنار، بادام شیرین

نحوه اثر دارو از دید طب سنتی: مقوی ارواح و قوا و اعضای رئیسه به ویژه دماغ، منضج اخلاط، مغلظ، رادع، مجفف، مفتح سدد

مزاج کلی دارو: گرم و خشک

منع مصرف: درکودکان و افراد باردار، افراد مبتلا به حساسیت پوستی، غلظت خون و غلظت اخلاط بدن، فشارخون بالا، بی‌کفایتی شدید کلیه، کمبود پتاسیم خون، بیماری قلبی با ادم، یا نارسایی احتقانی قلب با احتیاط تجویز شود. در مبتلایان به هموکروماتوز، هموسیدروز، تالاسمی (با سطح آهن خیلی بالا) و بیماری سیکل سل احتیاط شود.

عوارض جانبی: در افراد حساس، ممکن است باعث ایجاد درماتیت تماسی یا واکنش‌های آلرژیک سیستمیک شود. ممکن است در بعضی افراد باعث ایجاد یبوست، سردرد و سنگینی سر، تهوع، گیجی، خواب آلودگی، یا خستگی خفیف شود. در این حالت مقدار مصرف دارو باید به حداقل برسد و یا دارو قطع شده و بعد از سه روز با حداقل دوز، دوباره تجویز شود.

دستور مصرف: هر 8 تا 12 ساعت یک عدد کپسول همراه آب میل شود.

تداخلات دارویی: تاکنون گزارش نشده است.

مصرف در حاملگی و شیردهی: در حاملگی و شیردهی ممنوع است.

نکات قابل توصیه: مصرف دارو نباید بیش از سه ماه ادامه یابد زیرا موجب غلظت مواد می‌شود.

منابع:

  1. عقیلی خراسانی، مخزن الادویه، تهران: انتشارات باورداران، 2001
  2. ابن سینا، قانون فی الطب، بیروت: انتشارات العلامی، 2005
  3. عقیلی خراسانی، قرابادین کبیر، موسسه تحقیقات تاریخ پزشکی، طب اسلامی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی ایران، 2007
  4. American Herbal Products Association's Botanical Safety Handbook-CRC Press (2013)
  5. PDR 2008

 

  • نام:مومیایی
  • خواص دارو: دافع نزله و زکام؛ مقوّی دماغ و اعصاب؛ ممسک؛ نافع در شکستگی‌ها.
  • اجزای دارو: مرّ مکّیّ ؛ میخک، دارچینی، کبابۀ چینی، حسن لبه، صمغ عربی، عود هندی، ربّ السّوس ؛ مصطکی، خولنجان، بهمن سرخ، بهمن سفید؛ پودر ابریشم؛ مومیایی، میعۀ سائله (بدل پرسیاوشان)؛ آب کوکنار.
  • زمان، مقدار، و روش مصرف: هر هشت ساعت، یک کپسول.
  • ملاحظات مصرف: مصرف دارو نباید بیش از سه ماه ادامه پیدا کند، چون موجب غلظت مواد می‌شود.
برای دریافت فایل پیوست روی کادر کلیک کنید